Passive RF Mapper

Passive RF Mapper jest specjalistycznym systemem rozpoznania używanym przez część jednostek specjalnych podczas działań na statkach, w koloniach i rozbudowanych obiektach cywilnych. W przeciwieństwie do M314 Motion Trackera urządzenie nie emituje własnego sygnału sondującego. Wykorzystuje fale radiowe, które już znajdują się w otoczeniu.

Źródłem mogą być systemy łączności statku, bezprzewodowe terminale, punkty dostępowe sieci, nadajniki telemetryczne, urządzenia przemysłowe albo zwykły sprzęt cywilny. Mapper analizuje bezpośrednie sygnały tych urządzeń oraz ich odbicia od otoczenia. Ruch człowieka zmienia sposób, w jaki fale radiowe rozchodzą się i odbijają, dzięki czemu system może wykryć i śledzić poruszające się osoby również za ścianami.

Technologia nie jest standardowym wyposażeniem piechoty. Jej skuteczne użycie wymaga odpowiedniego sprzętu obliczeniowego, kilku anten oraz operatora potrafiącego ocenić jakość dostępnych źródeł sygnału.

Zasada działania

System pracuje jak pasywny radar wielostatyczny. Nie musi znać ani przejmować kontroli nad urządzeniami, których sygnały wykorzystuje. Wystarczy, że w obserwowanym obszarze pracują nadajniki radiowe.

Mapper porównuje:

• sygnał docierający bezpośrednio od nadajnika,
• sygnały odbite od ścian i wyposażenia,
• niewielkie zmiany powodowane przez ruch ludzi i innych obiektów.

Na podstawie różnic czasu, fazy i efektu Dopplera komputer buduje przybliżoną mapę aktywności.

Jeżeli operator zna położenie kilku nadajników, system może porównywać odczyty z różnych kierunków i znacznie dokładniej określić pozycję kontaktu. Im więcej niezależnych źródeł sygnału znajduje się w otoczeniu, tym lepszy może być wynik.

Źródła sygnału

W nowoczesnej kolonii lub na działającym statku odpowiednich nadajników jest zwykle bardzo dużo. Mapper może wykorzystywać między innymi sieci komunikacyjne, bezprzewodowe terminale, lokalne systemy transmisji danych, sensory techniczne i urządzenia należące do załogi.

Nie musi to być infrastruktura wojskowa. Dobrze wyposażony operator potrafi wykorzystać również działający punkt dostępowy w mieszkaniu, terminal magazynowy, system monitoringu, automat przemysłowy albo urządzenie osobiste pozostawione przez cywila.

Ta cecha sprawia, że system jest szczególnie skuteczny w zamieszkanych koloniach, stacjach orbitalnych i dużych statkach.

Odczyt

Najlepszy odczyt przedstawia ruchome kontakty na planie budynku lub statku. Jeżeli system posiada wcześniej przygotowaną mapę obiektu, może nanosić na nią przybliżone pozycje i kierunki przemieszczania się ludzi.

W nieznanym obiekcie wynik jest mniej czytelny. Operator otrzymuje wtedy raczej mapę aktywności niż gotowy plan pomieszczeń.

System może określić:

• obecność ruchu za przeszkodą,
• przybliżone położenie kontaktu,
• kierunek i prędkość przemieszczania,
• liczbę rozdzielonych kontaktów,
• trasę przemieszczania się wykrytej osoby.

Dobry operator może również rozpoznać charakterystyczne wzorce ruchu, ale system nie identyfikuje automatycznie konkretnych osób.

Człowiek, który przestanie się poruszać, staje się znacznie trudniejszy do wykrycia. Przy dobrych warunkach i dłuższej obserwacji można wychwycić drobne ruchy ciała, lecz nie należy traktować tego jako pewnego sposobu wykrywania nieruchomych celów.

Praca pasywna

Najważniejszą zaletą urządzenia jest możliwość prowadzenia rozpoznania bez typowej emisji charakterystycznej dla aktywnego radaru lub Motion Trackera.

Dla przeciwnika wygląda ono przede wszystkim jak odbiornik radiowy. Samo obserwowanie istniejących transmisji jest bardzo trudne do wykrycia.

Nie oznacza to całkowitej niewykrywalności. Operator może połączyć mapper z systemami oddziału, przesyłać dane innym żołnierzom albo próbować zwiększyć aktywność istniejących nadajników. Każda taka transmisja może zdradzić obecność zespołu.

Niektóre wersje posiadają tryb półpasywny. Jeżeli dostępny punkt sieciowy pozostaje bezczynny, urządzenie może sprowokować go do wygenerowania standardowego ruchu sieciowego i wykorzystać powstały sygnał do skanowania. Poprawia to jakość odczytu, ale zwiększa ryzyko wykrycia ingerencji.

Ograniczenia

Passive RF Mapper nie działa równie dobrze w każdym miejscu.

Największym ograniczeniem jest brak odpowiednich nadajników. Na wyłączonym statku, w opuszczonym obiekcie albo podczas pełnej ciszy radiowej system może praktycznie stracić swoją podstawową przewagę.

Problemy powodują również:

• ciężkie grodzie i ekranowane pomieszczenia,
• kadłuby o dużej zawartości metalu,
• nieregularny układ korytarzy,
• bardzo silne zakłócenia elektromagnetyczne,
• duża liczba poruszających się ludzi,
• mobilne nadajniki zmieniające położenie,
• aktywne systemy walki elektronicznej.

Metalowa konstrukcja statku może jednocześnie pomagać i przeszkadzać. Liczne odbicia dostarczają dodatkowych informacji, ale tworzą też bardzo skomplikowany obraz sygnału. Dlatego poprawna interpretacja wyniku wymaga doświadczenia.

Zastosowanie jednostek specjalnych

System jest szczególnie użyteczny podczas przygotowywania szturmu. Zespół może pozostać poza obserwowanym pomieszczeniem i przez krótki czas śledzić sposób poruszania się osób wewnątrz.

Pozwala to ustalić na przykład, że:

„W pomieszczeniu są cztery ruchome kontakty. Dwa przemieszczają się regularnie między wejściem i tylną częścią sali. Jeden od kilku minut pozostaje przy ścianie. Czwarty właśnie wyszedł na korytarz.”

To więcej informacji niż daje prosty wykrywacz ruchu, ale nadal nie mówi, kto jest przeciwnikiem, kto zakładnikiem ani jakie posiada uzbrojenie.

Podczas działań antyterrorystycznych dane z mappera są zwykle łączone z obrazem kamer, systemami lokalizacji własnego zespołu i informacjami wywiadowczymi.

Informacje dla MG

Passive RF Mapper jest najmocniejszy tam, gdzie znajduje się dużo działającej infrastruktury elektronicznej. W nowoczesnym hotelu kolonialnym, centrum komunikacyjnym albo na działającym statku może dawać jednostce specjalnej bardzo dużą przewagę.

W opuszczonej kopalni, na uszkodzonym wraku albo w wyłączonej bazie może okazać się niemal bezużyteczny.

Nie powinien działać jak „rentgen przez ściany”. Dobry wynik daje pozycję i zachowanie kontaktów, nie ich dokładny obraz.

Jako regułę można przyjąć:

• dużo stabilnych nadajników — dokładne śledzenie kilku kontaktów,
• pojedyncze lub słabe źródła — kierunek i przybliżona strefa ruchu,
• brak emisji radiowej — brak użytecznego odczytu.

Doświadczony operator potrafi również ocenić, które sygnały są wiarygodne, odrzucić część odbić i wykorzystać urządzenia, których zwykły żołnierz nie uznałby za przydatne źródło.

Inne specjalistyczne wykrywacze

Passive RF Mapper nie zastępuje innych sensorów. Każdy z nich wykorzystuje inne zjawisko i ma inne ograniczenia.

M314 Motion Tracker jest prostszy i działa niezależnie od lokalnej infrastruktury, ale sam aktywnie skanuje otoczenie.

Wykrywacz bicia serca używany przez G4SA jest wyspecjalizowany w wykrywaniu ludzi.

Wykrywacze SST III analizują głównie drgania i dźwięki przenoszone przez konstrukcję statku.

Passive RF Mapper wykorzystuje natomiast istniejące środowisko radiowe, dzięki czemu najlepiej sprawdza się w działających, silnie zinformatyzowanych obiektach.