Przejdź do treści

Historia

Ostatnio, podczas którejś rozmowy przy piwie i wspominania minionych sesji ALIENS RPG, jeden z graczy zadał mi pytanie: jak doszło do tego, że Kanada stała się kosmicznym mocarstwem? Jak było z pozostałymi krajami? Uświadomiłem sobie wówczas, że mimo opracowania świata prawie nic z tej wiedzy nie przekazałem graczom. To samo dotyczyło stron WWW. Postanowiłem więc spisać najważniejsze informacje.

Będzie to zapis dość chaotyczny i niewyczerpujący tematu. Jeśli zajdzie taka potrzeba, w przyszłości opis zostanie rozszerzony.

XXI wiek

Zacznijmy od znanych nam czasów — XXI wieku. Trwają nowe odkrycia, wyprawy na Księżyc i pierwsze próby kolonizacji bliskiego Układu Słonecznego. Powstaje pierwsza baza na Księżycu, a niedługo później na Księżyc przenosi się główna kwatera korporacji Falcon. Powstają również pierwsze bazy na Marsie.

Na Ziemi w tym czasie zachodzą duże przemiany. Trwa wojna na Bliskim Wschodzie, w Ameryce Południowej wybuchają wojny domowe. Dwa kraje pozostają nieco na uboczu tych wydarzeń: Australia i Kanada. Rozpoczynają współpracę, która z czasem prowadzi do powstania koalicji obejmującej Kanadę oraz państwa Australii i Oceanii. Z tego układu wyrasta późniejsza Konfederacja Kanadyjska.

Wielka Brytania zostaje włączona do Zjednoczonej Europy.

Cytat z „Historii Podboju Kosmosu”, t. IV, praca zbiorowa pod redakcją G. Hannemana, wydawnictwo KEVRON, 2548:

„(...) Największą chyba ironią losu, gorzką dla byłego imperium Wielkiej Brytanii — poza potęgą USA oczywiście — stał się fakt połączenia jej byłych ziemskich kolonii w jedną konfederację, dzięki czemu przetrwały, kiedy były hegemon wniknął w struktury Zjednoczonej Europy i zniknął z mapy mocarstw ludzkości. Konfederacja Kanadyjska tymczasem, drogą stopniowego bogacenia się w cieniu USA, dawno przerosła swoje historyczne założycielskie imperium i tylko sprzeciw dyplomatyczny na arenie międzynarodowej uchronił Brytyjczyków od oglądania własnych historycznych barw na statkach Konfederacji Kanadyjskiej znacznie częściej niż na swoich własnych — dużo mniej licznych. (...)”

„(...) W efekcie rozmów doszło do porozumienia. Australia i Kanada zachowały prawo do własnych barw. Wojska obydwu państw mają charakter obronny. Dopiero kolejne układy zaowocowały wzrostem znaczenia wojsk Konfederacji Kanadyjskiej. Żołnierze australijscy i kanadyjscy pełnią więc funkcję najemną — tak jak USCMC — w barwach Konfederacji: czerwono-zielona flaga Australii połączona z czerwonym klonem Kanady, otoczonym ośmioma gwiazdami. (...)

Zwykli żołnierze kanadyjscy służą w barwach swojego kraju; jedynie podczas misji międzynarodowych noszą symbole ONZ, a w przypadku zmiany jednostki mogą służyć w formacji kolonialnej Konfederacji Kanadyjskiej. Oddziały te składają się z Australijczyków i Kanadyjczyków. (...)

Po pierwszych porozumieniach gospodarczych doszło do zawiązania współpracy militarnej. W XXVI wieku możemy mówić więc o jednym państwie australijsko-kanadyjskim. (...)”

W praktyce Australia i Kanada pozostają na Ziemi odrębnymi państwami, ale w przestrzeni ich współpraca gospodarcza i wojskowa jest tak ścisła, że Konfederacja działa niemal jak jeden organizm.

Wspólne badania owocują pierwszymi technikami, z których później rozwinie się terraforming. Pierwszym wielkim sukcesem są projekty przekształcania pustyń Australii w tereny nadające się do stałego zamieszkania. Doświadczenia zdobyte podczas tych „ziemskich” projektów sprawiają, że w chwili rozpoczęcia podboju kosmosu Kanada i Australia jako jedyne dysponują sprawdzonymi — choć nie najszybszymi — metodami terraformowania.

Początek ekspansji międzygwiezdnej

Na początku XXII wieku rozpoczynają się pierwsze loty poza Układ Słoneczny. Kanada, a wraz z nią Australia, blisko współpracuje z USA i bierze udział w jednym z pierwszych projektów badania dalekiego kosmosu. Rosja, mimo narastających problemów wewnętrznych, również uczestniczy w projekcie. Europa ma pod tym względem prostszą sytuację — w tym okresie jest już praktycznie jednym państwem.

Amerykę Południową zaczynają jednoczyć wspólne projekty naukowe. Naukowcy, mimo problemów politycznych, tworzą porozumienie, którego celem jest udział w jednym z największych przedsięwzięć ludzkości: drodze do gwiazd. Może się to wydawać zaskakujące, ale wyjaśnienie jest proste — już wtedy wiele decyzji podejmowanych jest pod wpływem niewielkich, w porównaniu z późniejszymi, korporacji.

Po pierwszych wyprawach pojawiają się następne. Na Marsie rozpoczyna się pierwsza próba terraformingu wykorzystująca nowe technologie. Początkowo wszystko przebiega prawidłowo, lecz kilkadziesiąt lat później dochodzi do awarii procesorów atmosfery. Seria wybuchów termonuklearnych niszczy znaczną część infrastruktury i prowadzi do gwałtownego skażenia planety. Oficjalnie Mars staje się promieniotwórczą, praktycznie nieprzydatną do kolonizacji skałą.

Technologia kosmiczna nadal rozwija się bardzo szybko. Pojawiają się kolejne odkrycia, nowe materiały i nowe źródła energii. W przestrzeni zaczynają powstawać pierwsze stałe kolonie.

Ekspansja jest szybka.

Niedługo później dochodzi do pierwszego — i przez długi czas jedynego — otwartego konfliktu pomiędzy państwami w przestrzeni kosmicznej: wybucha wojna rosyjsko-francuska. Pierwsze walki toczą się w kopalniach kontrolowanych przez Francję oraz na rosyjskich statkach. W pośpiechu powstaje coraz więcej baz wojskowych.

Ostatecznie politycy dochodzą do porozumienia. Presja pozostałych państw i organizacji międzynarodowych jest zbyt duża, aby ją zignorować.

Po wojnie zostają uchwalone zasady prowadzenia konfliktów pozaziemskich. W tym samym okresie opracowano również procedurę postępowania w przypadku odnalezienia potomków dawnych wypraw gwiezdnych. Zakładano, że nawet około 1% zaginionych ekspedycji mogło przetrwać w „tymczasowych” bazach.

Główne państwa

W wyniku przemian na Ziemi do XXVI wieku pozostało siedem najważniejszych państw lub bloków politycznych:

  1. USA
  2. Kanada
  3. Zjednoczona Ameryka Południowa
  4. Zjednoczona Europa
  5. Rosja
  6. Chiny
  7. Australia

Z biegiem lat coraz większe wpływy zdobywają również dwie organizacje międzynarodowe. Pierwszą jest ONZ, drugą — Międzyukładowa Organizacja Handlowa, sprawująca pieczę nad rozwojem gospodarczym i eksploracją kosmosu.

Większość decyzji o znaczeniu międzynarodowym konsultowana jest z tymi organizacjami. Ze względu na centralne znaczenie Ziemi w handlu kosmicznym największe wpływy posiada MOH.

Chiny przez długie lata prowadzą politykę emigracji w kosmos. Powoduje to zajęcie wielu odległych planet oraz stopniową izolację części chińskich układów od reszty znanej przestrzeni.

Japonia nadal istnieje jako państwo, lecz jej znaczenie polityczne stopniowo maleje. Znacznie większą rolę odgrywają wielkie korporacje o japońskich korzeniach, między innymi Weyland-Yutani. Mieszkańcy Japonii nadal żyją na wyspach lub przenoszą się do kolonii, ale politycznie kraj przestaje należeć do najważniejszych graczy.

Afryka pozostaje zbiorem niezależnych państw. Nie odgrywają one jednak większej roli w polityce kosmicznej. Wcześniejsze problemy energetyczne i konflikty doprowadziły do wyludnienia części środkowej Afryki. Z czasem powstały tam rozległe parki krajobrazowe, podczas gdy większość ludności skupia się w ogromnych miastach położonych na wybrzeżach.

Korporacje i kolonie

Korporacje kolonizują część planet. Najdalsze światy, często należące do pierwszych odkrytych, poddawane są powolnemu terraformingowi.

Zostają odkryte kolonie w Światach Zewnętrznych. Kolejne wyprawy osiedlają się w trzech układach. Rozpoczynają się pierwsze pertraktacje, a CSC zaczyna chronić niezależność tych systemów.

W tym samym czasie powstaje coraz więcej nowych kolonii.

ONZ określa zasady działań wojskowych w kosmosie. Trzy siły otrzymują prawo do prowadzenia operacji ochronnych i interwencyjnych również w interesie korporacji oraz innych państw: wojska USA, Kanady i Europy. Mogą zostać skierowane do obrony terytorium, bazy lub statków przed atakami nieformalnych grup zbrojnych, przede wszystkim terrorystów.

Pozostałe państwa mają prawo utrzymywać w kosmosie siły obronne, których zadaniem jest ochrona własnych układów i szlaków transportowych.

Obce wojska mogą przelatywać przez terytorium należące do innego państwa lub korporacji tylko po uzyskaniu zezwolenia. W niektórych przypadkach siły USA, Kanady i Europy posiadają prawo przelotu bez wcześniejszego powiadomienia.

Jedną z ironii historii jest to, że bogactwo USA częściowo obróciło się przeciwko państwu. Korporacje zdobyły ogromny wpływ na wojsko i administrację. To między innymi dlatego pierwsze informacje o ksenomorfach nie przedostały się do opinii publicznej.

Chiny, Rosja i traktaty

Jedno z pytań, jakie zapewne sobie zadajecie, brzmi: „Dlaczego Rosja i Chiny zgodziły się na takie warunki?”.

Odpowiedź jest prosta — nie zgodziły się.

Ale po kolei.

Australia, będąca częścią układu konfederacyjnego, ma zapewnioną obronę oraz udział w zyskach z ewentualnych operacji zbrojnych. Współpraca Kanady i Australii prowadzi do dalszego wzrostu gospodarczego i militarnego.

Europa nie stanowi największej siły militarnej, ale dysponuje zapleczem gospodarczym, które pozwoliło jej wymusić udział w ochronie „cywilizowanej” części kosmosu.

Ameryka Południowa nie była zainteresowana udziałem w operacjach pokojowych. Ostatecznie, pod wieloma warunkami, jej przedstawiciele zgodzili się na przystąpienie do traktatu.

Chiny traktatu nie zaakceptowały. Zamknęły się we własnym sektorze i zaczęły prowadzić coraz bardziej samodzielną politykę kolonialną.

Rosja formalnie pozostaje jednym z głównych państw, ale jej struktury polityczne i gospodarcze z czasem coraz mocniej przenikają się z wielkimi korporacjami. Część z nich dąży do pełnej niezależności i prowadzi politykę poza międzynarodowymi zasadami. Z tego powodu część rosyjskich układów pozostaje zamknięta dla wojsk i statków międzynarodowych.

Inne struktury rosyjskie pozostają otwarte na współpracę. Dzięki temu rosyjskie jednostki wojskowe pojawiają się czasem na wspólnych manewrach australijsko-amerykańsko-kanadyjsko-europejskich.

Poza Chinami większość państw nadal posiada swoje główne ośrodki polityczne na Ziemi. Tylko kilka ma również kosmiczne „stolice”.

Do takich miejsc należą: - Wolf — planeta związana z USA i Kanadą; - Sagita — główny świat Zjednoczonej Europy; - planety należące do największych korporacji, w tym Rodina, związana z rosyjskimi korporacjami.

Chiny zachowują na Ziemi ambasadę i dużą populację, lecz polityczne centrum przenoszą do nowej siedziby, nazywanej nieoficjalnie przez reporterów Kosmicznym Pekinem.

Ziemia i religie w XXVI wieku

W XXVI wieku mamy więc na Ziemi siedem głównych państw, wiele mniejszych krajów, państwa Afryki, liczne korporacje oraz rozbudowaną sieć planet klasy Ziemia i skolonizowanych układów.

W pobliżu Ziemi oraz w Układach Centralnych regularnie kursują statki pasażerskie. Istnieją również układy Ameryki Południowej, strefy korporacyjne i wiele odległych kolonii.

Żadna religia nie zdobyła znaczącej przewagi. Podział wpływów pozostał zbliżony do tego znanego z XX wieku.

Co stało się z islamem? Nie istnieją już całe państwa islamskie jako znaczący blok polityczny. Islam pozostał jednak jedną z najważniejszych religii na Ziemi — znaczny procent z około 10 miliardów mieszkańców planety nadal go wyznaje. W przestrzeni wyznawcy islamu żyją również na części planet korporacyjnych, przede wszystkim w rejonie układów związanych z Ameryką Południową.

W skrócie: Europa dążyła do zjednoczenia. USA i Rosja od dawna miały aspiracje do roli mocarstw. Amerykę Południową zaczęły łączyć wspólne projekty naukowe, które przynosiły realne zyski. Pojedyncze państwa nie miały szans na podobną skalę ekspansji ani ochronę swoich interesów. Mimo że brzmi to prosto, proces jednoczenia trwał wiele lat i podczas „pokojowych” przemian przelano wiele krwi.

Chiny, po zdobyciu technologii lotów międzyukładowych, rozpoczęły budowę własnej rozległej strefy wpływów w kosmosie.

Kanada i Australia powoli dążyły do bogactwa. Układ australijsko-kanadyjski rozwijał się przez kolejne stulecia i doprowadził do powstania Konfederacji Kanadyjskiej. Na Ziemi nadal istnieją dwa osobne państwa — Australia i Kanada — lecz w przestrzeni działają praktycznie jak jeden organizm.

Mówiąc o państwach, trzeba jednak pamiętać o korporacjach, które w ogromnym stopniu napędzają ekspansję polityczną i gospodarczą.

Istnieją więc kolonie państwowe, w których faktyczną władzę gospodarczą sprawują korporacje, oraz kolonie korporacyjne zamieszkane przez pracowników będących obywatelami konkretnych państw.

Z tego powodu w niektórych, szczególnie najbardziej odległych koloniach, dochodzi do buntów i prób uzyskania niepodległości.

Ostatnia większa próba dotyczyła układu CGI 4582. Została zakończona zajęciem planety i całego systemu przez siły chińskie.